Rrëfimi që po tro.nditë Kosovën: Nëna ime ka dashnor mirëpo unë e…!

Qenka e rëndë kur dikush ta rrahë nënën në shtëpinë tënde dhe ti e kupton se ai qenka dashnori i saj. Tashmë e urrej edhe nënën, por më duhet të pajtohem me fatin se nuk kam baba dhe duhet t’i përballoj të gjitha…, shkruan D.

“Nuk mund të mësoj, edhe pse jam regjistruar në kursin veror për mësimin e gjuhës angleze. Nuk dal askund me shoqëri, por as nuk mund të fle, sepse prindërit e mi janë ndarë para dy vjetësh. Por, ky nuk është i tërë prob lemi.

Vjen dashnori i nënës sime në banesën tonë dhe fle me nënën time, kurse unë fle vetëm, në dhomën tjetër. Tash jam 12 vjeçe dhe i kuptoj të gjitha, por më pengon shumë ai, i cili vjen në banesën tonë si të jetë banesa e tij. Në fillim, sa herë që vinte ai, nëna më thoshte të shkoja te fqinji ynë, Beni, e të luaja me të.

Kurse kohëve të fundit nuk më thotë asgjë, por mbyllet me të nën dhomën e fjetjes, kurse unë rri në kuzhinë duke shikuar televizorin ose dal para banesës dhe luaj me shoqet e hyrjes sonë…E rrihte nënën dhe… Ditë më parë, derisa luaja me shokë e shoqe para ndërtesës sonë, u ngatërruam thuajse për asgjë. Një shoqe imja, e cila edhe u grind me mua, më tha troç:

E pata vështirë teksa e dëgjoja nënën kah qante, kah dëneste…Pas shuplakave pasonin edhe veprimet tjera të pakëndshme në shtrat, të cilat sjellje as që ia kujtonin ndonjërit se unë isha aty, në dhomën tjetër dhe i dëgjoja pa dashje…Të nesërmen, por edhe ditëve të tjera në vazhdim, as që doja ta shihja time nënë me sy.Një mbrëmje i thash nënës ta largonte nga shtëpia atë njeri, që për mua dita-ditës bëhej gjithnjë e më bajat.

Por, ajo ma ktheu:“Unë nuk mund ta largoj, sepse ai po na mban. Kur të rritesh ti, punësohu dhe tek atëherë mund të jetojmë të pavarur prej tij”.“Turp të kesh! E shet veten për të jetuar?!”, i thash pa mëdyshje.“Pse nuk e thërret babanë tim dhe t’i tregosh se nuk kemi nga të ekzistojmë, në mënyrë që ai të na dërgojë para, por na mban ai që të rrahë sa herë t’i teket, sa herë të dojë?!”.